اندر دل بی وفا غم و ماتم باد            آن را که وفا نیست زعالم کم باد  دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد        جز غم که هزار آفرین بر غم باددر عشق توام نصیحت و پند چه سود        زهراب چشیده ام مرا قند چه سودگویند مرا که بند بر پاش نهید                    دیوانه دل است پام بر بند چه سودمن ذره و خورشید لقایی تو مرا                بیمار غمم عین دوایی تو مرا بی بال و پر اندر پی تو می پرم                  من که شده ام چو کهربایی تو مراغم را بر او گزیده می باید کرد                   وز چاه طمع بریده می باید کرد خون دل من ریخته می خواهد یار            این کار مرا به دیده می باید کرد آبی که ازین دیده چو خون می ریزد         خون است بیا ببین که چون می ریزد پیداست که خون من چه برداشت کند       دل می خورد و دیده برون می ریزد عاشق همه سال مست و رسوا بادا       دیوانه و شوریده و شیدا بادا با هوشیاری غصه هر چیز خوری